Introductie: Urban Runner Lara

Hierbij introduceren wij onze nieuwe vrouwelijke Urban Runner:

Lara Seveke – 26 jaar – Amsterdam

Loopt op: Brooks Adrenaline
Loopt in: Nike & Lululemon
Loopt met: Garmin horloge
Gelopen: Halve marathon Almere, Damloop, Halve marathon Amsterdam, Marathon NYC

Wie is Lara?
Ik had de nobele leeftijd van 3 jaar bereikt, ik kon staan.. lopen, rennen, vallen en vooral weer opstaan. Na een korte periode herhalen (van hetgeen hierboven beschreven) vonden mijn ouders dat de tijd rijp was: Lara gaat skieën. En zo begon mijn sport carrière: op latten in de franse alpen.

Naast het leren van skieën in de winterperiode werd het dansen de rest van het jaar.
Velen optredens volgde; klassiek, jazz, modern, streetdance.. alle stijlen zijn de revue gepasseerd. Sporten was een must, hard werken om voorop het podium te staan noodzaak. Het werd een instelling; hard werken, ervoor gaan en je staat in de spotlights – letterlijk!

Mijn oude heer heeft altijd gelopen, elk weekend, elke vakantie, hij stond als eerste op en maakte daarna fris een ontbijt. Inspirerend, ik zag hoeveel energie het lopen hem gaf – voor hoever ik dat kon zien – ik keek nog Telekids in die tijd – maar het viel mij wel op. Mijn danscarriere begon serieuze vormen aan te nemen. Ik ging van het ‘’gewone dansen’’ naar Sports Aerobics: Europese & Wereldkampioenschappen. Het trainen was allang niet meer 3x in de week, het ging naar 8x per week (voor-na-school en in de vakanties). Om mijn beenkracht en snelheid  te verbeteren ben ik extra gaan trainen: ik begon met lopen.

Het lopen ging mij goed af, mijn trainster merkte op dat ik sneller werd en ik begon in te zien dat lopen meer was dan alleen je rechtervoet voor je linker te plaatsen. Het werd ontspanning, een moment voor mezelf – meditatie bijna. Het gevoel is altijd gebleven en al snel dacht ik “waarom loop ik eigenlijk geen wedstrijden?”.. dat was destijds geen optie, mijn sport slokte mijn leven op.  Na mijn danscarriere – die ik noodgedwongen moest stoppen i.v.m. mijn studies, raakte ik in een dip. Ik was zoekend naar een doel, ergens waar ik fysiek en mentaal voor kon gaan. Ik heb door de jaren voetbal, yoga en fitness gedaan. Allemaal top maar ergens bleef het lopen altijd terug komen.  Hierop besloot ik in 2011 het volgende: ik ga een marathon lopen.

Mijn vader en ik – close als wij zijn – roept al jaren.. “Ooit ga ik de marathon van New York lopen!”..
Ik ben niet zo van “ooit” dus ik schreef ons in! “Ja pap, nu moét je wel!”. Gevolg: trainen.. en niet een beetje.  Zoals ik heb geleerd in mijn topsport periode; je doet het goed of je doet het niet, je kan niet half klaar zijn voor een wedstrijd. Dus ik deed het goed; ik ging op loopscholing bij Donnie van Pinxteren (Studio Vondel), liet een schema opstellen door Leon Jansen (De Loperscompany) en nam de beste fysiotherapeut van Amsterdam, Rene de Leu. Tevens een mental coach en ervaringsdeskundige Maarten Koeman.  Mijn doel 3:30. Ging ik het halen? Ja. Was ik er klaar voor? Ja. Had ik er alles aan gedaan? Ja. Damloop: Halve van Almere: Check, Damloop: Check,  Halve van Amsterdam: Check.
Op naar NYC!

Oorkaan. Sandy.
Geen marathon.

Mentaal was ik kapot maar lichamelijk zo fit als een hoentje!
Lopen is iets wat we allemaal kunnen maar je moet het willen. Je moet ervoor gaan – er is altijd wel een excuus om het niet te doen, om niet te gaan trainen. Maar god, wat is het ’t waard om door te gaan.

Dit jaar- een gebroken pols tijdens mijn trainingen – na de domper van vorig jaar – en toch heeft het mij niet weerhouden om het weer op te pakken.

1460149_747674981913519_1164476858_n

NYC 2013: Check!
3u:52m:45s

I am an Urban Runner. Are you?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *