Vloeibaar rood de succesfactor voor goud?

Ik ben van naturen een goed gelovige persoon. Wanneer je mij iets vertelt dan ga ik daar volledig op in, vertrouw ik erop dat het zo is. Ok natuurlijk wel als het realistisch is, dat een aap nooit groen gaat worden dat weet ik ook wel.

Zo ook op het gebied van voeding. Velen in mijn omgeving hebben gedeeld in de hype van de voedselzandloper. Dan met name omtrent de (on)waarheden over koemelk, koolhydraten en vlees. Dokter Google in mij werd nieuwsgierig en begon te zoeken naar meer informatie, waardoor ik uitermate benieuwd was of aanpassingen in mijn menu een positief effect konden hebben. De melk in mijn latte werd vervangen door soja (wel maximaal 2 x per week), of op dit moment eigenlijk liever geitenmelk. (Nog beter zijn volledig zuivel vrije producten, maar die combinatie met koffie valt bij mij niet helemaal in de smaak.) De heerlijke volkoren boterhammen maakte plaats voor roggebrood en rijstewafels. Varkensvlees stond al geruime tijd niet meer op het menu, maar nu werd ook rood vlees naar de blacklist overgeheveld. Of in mijn geval als het even kan helemaal geen vlees.

Dit nieuwe menu, waarbij het streven is om zoveel mogelijk gevarieerd en clean te eten, werd door mij radicaal ingevoerd. Wat nogal weerstand in mijn omgeving te weeg bracht. Collega’s hadden zonder erg plots een slok van mijn sojalatte, in plaats van hun overheerlijke met volle melk bereidde cappuccino in de mond. Op de lunchtafel werd het assortiment uitgebreid met een keur aan broodvervangers.

Training
Daarbij werd de trainingsintensiteit behoorlijk opgevoerd. Van 26 km hardlopen verspreid over 3 keer in de week, inclusief bootcamp training op de maandag. Werd de frequentie verhoogd naar 6 tot 7 trainingen, waarbij afstanden van 70 km meer regelmaat dan uitzondering zijn. In mijn omgeving zien veel vriendinnen producten als brood en pasta als enige leveranciers van koolhydraten. Dus ik kreeg regelmatig de vraag hoe dergelijke sportieve inspanningen vol te houden waren zonder koolhydraten te eten? Persoonlijk heb ik ervaren dat mijn brandstof voor sportieve prestaties volledig gebaseerd kan zijn op natuurlijke voeding, koolhydraten zitten namelijk ook in een ruim assortiment aan andere producten, zoals groenten, fruit en noten. Vooral die laatste categorie zorgt bij mij toch voor een lichtelijke vorm die onder de noemer verslaving valt.  Voor mij geen gelletjes, eiwitshakes of andere poeders. Geloof ik dan helemaal niet in de werking van deze producten? Goede vraag.

Mijn hardloopverslaving heeft een positieve uitwerking op mijn omgeving. Sinds een aantal weken train ik met een groep vriend(inn)en. Allemaal met een ander doel, maar gemeenschappelijk dat we de hele of halve marathon van Amsterdam lopen.

2

Rode bieten

Sinds een paar dagen zijn we in de ban van rode bieten sap, de key tot succes voor ons doel? Foto’s van literpakken gingen over en weer.

Ik werd nieuwsgierig en ben direct de dichtstbijzijnde bio winkel binnen gestapt. Advies, een liter per dag. Vol goede moed begon ik aan mijn eerste glas. Hmmm, die kleurstof is nogal heftig. Drinken met een rietje, om zo rode tanden te voorkomen. Want ja kauwgom of mondwater na het drinken is een absolute NO GO. Die dood namelijk de bacteriën die aan de slag gaan met de stoffen in deze grote hoeveelheden sap voor een positieve uitwerking. Namelijk een betere doorbloeding van de spieren waardoor het zuurstofaanbod toeneemt, of wel het leveren van dezelfde inspanning met minder zuurstof. Op de helft van een halve liter begon ik al wat meer moeite te krijgen met iedere volgende slok, toch wat weeïg. De combinatie met sinaasappelsap was geboren. Prima weg te drinken zo!

1

Het eerste station dat we aantikken binnen de rode bietensap kuur is de halve marathon van Amsterdam. Mijn vorige halve marathon twee weken daarvoor, de halve van Haarlem liep ik in 1 uur en 45 minuten. Doelstelling van Amsterdam, in kortere tijd over die finishlijn en dus sneller zijn. Of het nu placebo is of de rode bietensap, dezelfde afstand hebben we in Amsterdam afgelegd in 1 uur en 41 minuten.

Voor mij reden genoeg om de bietensap op het menu te laten, althans in ieder geval tot aan mijn ultieme doel, de marathon van New York. Laten we hopen op goud door dit vloeibare rood.

Liefs Claudia

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *